هدیه

یک شنبه، 25 بهمن 1388

غروب ناخودآگاه وارد یه مغازه شدم و یه هدیه برات خریدم. اما افسوس، که دیگه نیستی...

ارسال شده توسط irix در روزمره در 23:39 | نظر ها (3) | دنبالک ها (0)

دنبالک ها

یک آدرس دنبالک برای ارسال

هیچ دنبالکی وجود ندارد

نظر ها

نمایش نظرات به صورت (خطی | بند کشی شده)

#1 Babak Mehrabani در 1388-11-26 00:01 (پاسخ)

خیلی غمگین بود نوشته ات. ولی در واقعیت می دونی چه اتفاقی می افته؟

وارد یه مغازه می شی و برای خودت کادو می خری به جای کسی که نیست

نه! هر دو روایت غمگین بود.

#2 لیلا در 1388-11-26 00:06 (پاسخ)

خدا گر ز حکمت ببندد دری به رحمت گشاید در دیگری. عباس جان نبینم این همه دلگیر باشی دوست من

#3 bkashaf (سایت) در 1388-11-26 16:36 (پاسخ)

ارسال نظر

نام
پست الکترونیکی
سایت
در پاسخ به
نظر	Enclosing asterisks marks text as bold (word), underscore are made via _word_. Standard emoticons like :-) and ;-) are converted to images. E-Mail addresses will not be displayed and will only be used for E-Mail notifications. To prevent automated Bots from commentspamming, please enter the string you see in the image below in the appropriate input box. Your comment will only be submitted if the strings match. Please ensure that your browser supports and accepts cookies, or your comment cannot be verified correctly. Enter the string from the spam-prevention image above:
	آیا اطلاعات را به یاد داشته باشم؟

من که هستم؟

من irix هستم که ایریکس تلفظ می‌شود. سیستم‌عامل IRIX هم نیستم! من خودمم، با معنای خاصِ خودم!
اینجا قرار نیست هیچ اتفاق خفن و خارق‌العاده‌ای بیافته. اینجا قرارِ من دنیای سایبر رو مخاطب قرار بدم و از خودم بگم. دوست دارم اینجا کاملا خودم باشم. پس لطفا بعد از خوندن مطالب، کسی نظر نده که «چقدر چرت نوشتی!». من برای خودم نوشتم! می‌تونی نیای اینجا و مطالب منو نخونی! ;-)